tamam!

Tamam gerçekten tamam artık yeter.

Kendime kendim sınır çekmem,dur demem lazım artık yoksa bu gamlı baykuş halinin geçeceği yok ve gitgide her şeyi salıyorum; saldıkça umutsuzluk, isteksizlik, saçma saçma haller ve battıkça batarsın ya işte aynen öyle bir durum...Ama yeter artık dipse dip işte tamam gördüm bunu da şimdi silkelenmem lazım bu sefer bu kesin kararım,kesin.Şimdi geçmezse, ben şimdi kurtulamazsam bundan daha da kurtulamam;senelerim bunu içinde debelenmek, kendimi kandırmak, oyalamak, hayatımdan kendi kendime çalmakla geçer...

Bunu anlayacak kadar tanıyorum kendimi,biliyorum

Kafamda döndürüp durduğum düşüncelerden uzaklaşabilmeyi ne kadar isterdim.Aklımdan baloncuk baloncuk yükselen düşünceleri bir süre için durdurabilmek...

Yarının bügünden farklı olması gerek bunu da ancak ben yapabilirim.
Ne kadar bencil bir yazı oldu BEN ve KENDİMle dolu..Bu da böyle olsun ne yapalım...Benden ben çıkarsa geride bir şey kalmayacağına göre o BENi kendine getirmek de benim işim.Bir başkası dağıtmış olabilir parçaları ama toplayabilecek tek kişi benim..

Mutlak yalnızlık bundan başka ne olabilir ki?Kim inkar edebilir tek olduğunu?

başlık bulamıyorum???

Evime döneceğim bir kaç güne kadar.Biraz yalnız kalmaya ihtiyacım var ramazana da çeyrek kaldı biraz kendimi dinleme zamanı,düşünme biraz kendimi akışa bırakma zamanı.Ramazanları seviyorum;bu sene ve daha uzun seneler oldukça zor geçecek ama her zaman iyi geliyor bana;sakinleşiyorum..Tabi enerjimi dengeli kullanmak zorunda olmak da beni sakinleştiriyor olabilir ama ben bunu ramazanın manevi yoğunluğuna yoruyorum:))

Neyse bugünlük yazasım bu kadar artık eve gidince...

evet!

Güneş tekrar doğuyor;az kaldı.

..

uyusam geçer mi??

...

yazacak hiçbir şeyim yok çünkü hiçbir şey yapmıyorum sadece zaman geçiriyorum hatta geçsin diye zamanın gözünün içine bakıyorum.Ama yazmak geliyor içimden yazacak bir şey olmamasına rağmen.Defterimi de evde unutmuşum,hoş yanımda olsa ne yazar..
Konuşmak bile bir külfet geliyor artık.Günlerdir Neşe'yle bile konuşmadım içimden gelmiyor ağzımı açmak.
Dün alışveriş merkezi gezdik kardeşimle beraber, bir kaç parça bir şey de aldım o bile keyif vermedi.Mutlu olamıyorum bu korkunç bir şey!!

Ne güzel varlığını unutturmuştu bu hastalık da!Ama kötü gün meraklısıymış belli oldu..İlaç almadan kalkamıyorum, ilaç da bütün bünyemi mahvediyor geldi mi gelir ya üst üste;kötü enerji kötü enerjiyi çekiyor biliyorum ama inan dahasına halim yok.Hep iyi olmak zorunda değilim ya biraz da böyle gitsin bakalım.

Zaman kaybediyorum, hayatımdan çalıyorum ama karşı çıkamıyorum buna bak işte dört göz beklediğim yaz tatilim bitiyor işte kendi kendime gavur ettim tatilimi de...2010 bana yaramadı sevmedim işte ben bu seneyi hem de hiç sevemedim yordu üzdü çok çok...Ertelediğimi fark ettim çoğu şeyi;kötü konularda özellikle,kaçıyorum galiba erteleyerek kurtulabileceğimi düşünüyorum.Yapmayacağım bunu canım yanacaksa yanacak o an daha da büyümeden.

Ne koyverebiliyorum her şeyi ne de tutabiliyorum öööyyylee arada salak bir haller.Kendime fazla geliyorum çoğu zaman, kendime tahammül edemiyorum.